سه ماهه ی دوم بارداری

تشخیص علل نگرانی در سه ماهه ی دوم بارداری

در این بخش به مشکلات خاصی که در طول سه ماهه ی دوم به وجود می آید و علایمی که باید با پزشک خود مشورت کنید، می پردازیم.

خونریزی

بعضی از خانم ها در سه ماهه ی دوم با خونریزی مواجه می شوند. علل احتمالی آن می تواند شامل پایین قرار گرفتن جفت (جفت سر راهی)، درد زودرس زایمان، نارسایی دهانه ی رحم، یا جدا شدن جفت باشد. گاهی دکتر نمی تواند دلیلی پیدا کند. اگر با خونریزی مواجه شدید ضرورتاً بدین معنا نیست که سقط جنین خواهید داشت، ولی باید با دکتر خود تماس بگیرید. در اغلب مواقع او به انجام یک سونوگرافی توصیه می کند و شما را تحت مراقبت می گیرد تا مطمئن شود دچار انقباضات نمی شوید. خونریزی خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد، بنابراین دکترتان ممکن است توصیه کند بارداری شما نیاز به مراقبت های بسیار شدید دارد.

ناهنجاری جنینی

اگر چه اکثریت بارداری ها به صورت طبیعی طی می شود،در حدود ۲تا۳درصد از نوزادان،بابرخی ناهنجاری ها به دنیا می آیند. اکثر این ناهنجاری ها جزئی است، گرچه برخی به مشکلات بارزی برای نوزاد منجر می شود.برخی از این ناهنجاری ها به خاطر مشکلات کروموزومی است،و بقیه ریشه در رشد و تکامل غیر عادی اندام ها و ساختار ها دارد. برای مثال، برخی از نوزادان نقایص قلبی یا ناهنجاری هایی در کلیه، مثانه یا مجاری گوارشی خود دارند. بسیاری از این مشکلات، هرچند نه همه ی آنهاف از طریق انجام سونو گرافی در دوران بارداریف قابل تشخیص است.هنگام مواجهه با هریک از چنین مشکلاتی، مهمترین قدم اول، جمع آوری اطلاعات موجود درباره ی آن است ، بنابراین می دانید باید انتظار چه چیزی را داشته باشید و چه امکانات درمانی ای وجود دارد.

نارسایی دهانه رحم

در طول سه ماهه ی دوم ، معمولا بین هفته های ۱۶و۲۴، بعضی از خانم ها با مشکلی مواجه می شوند که نارسایی دهانه رحم گفته می شود. دهانه رحم باز و گشاد می شود،حتی با وجود آنکه زن هیچ انقباضی احساس نکند. این وضعیت می تواند به سقط جنین منجر شود. در حقیقت، نارسایی دهانه ی رحم اغلب بعد از وقوع سقط جنین، تشخیص داده می شود. خانمی که به طور عادی با این شرایط روبه رو می شود، متوجه هیچ نوع علایمی نمی شود؛ اگرچه ممکن است گاهی اوقات از احساس سنگینی در لگن خاصره یا فشار بیش از حد خبر دهد، یا ممکن است متوجه لک شود. اکثر خانم هایی که با نارسایی دهانه ی رحم مواجه می شوند، بدون هیچ دلیل قابل تشخیص برای ایشان اتفاق می افتد. عده ای دیگر ممکن است دچار یکی از عوامل خطرزای زیر باشند:

 عارضه ی DES:(دی اتیل استیل بسترول)دارویی است که برای برخی از زنان باردار در دهه های گذشته، عمدتا در سال های ۱۹۵۰، ۶۰، و۷۰تجویز میشد. برخی از نوزادان دختری که مادرانشان DESمصرف کرده بودند، با مشکلات خاصی مواجه شدند؛ از جمله ناهنجاری هایی در شکل رحم، دهانه ی رحم، یا لوله های فالوپشان. وهنگامی که باردار می شدند، در معرض خطر زیادی از مواجهه با نارسایی دهانه ی رحم قرار می گرفتند.

 وجود زخم در دهانه ی رحم : برخی شواهد حاکی از آن است که کورتاژ های متعدد یا روش هایی که به آن بافت برداری (بیوپسی) از مخروط دهانه ی رحم یا LEEP گفته می شود (که بخشی از شکل مخروطی دهانه ی رحم، برای تشخیص یا درمان نا هنجاری های دهانه ی رحمی برداشته می شود)، می تواند به نارسایی دهانه ی رحم منجر شود. پارگی قابل ملاحظه ی دهانه ی رحم در زایمان قبلی نیز می تواند خطر نارسایی دهانه ی رحم را افزایش دهد.

بارداری های چند قلو: برخی از متخصصان زایمان معتقدند بارداری های چند قلو، مخصوصاً سه قلو یا بیشتر، خطر نارسایی دهانه ی رحم را افزایش می دهد.این موضوع بسیار بحث برانگیز است، برخی از متخصصان زایمان، انجام سرکلاژ (بخیه در رحم-به توضیح متعاقب آن توجه کنید) را برای تمام بیمارانی که سه قلو یا بیشتر دارند توصیه می کنند، ولی عده ای دیگر این روش را تنها برای بیمارانی که فکر می کنند در معرض خطر زیاد برای نارسایی دهانه ی رحم هستند، انجام می دهند. بعضی از بیمارانی که در معرض روندی به نام کاهش بارداری چند جنینی قرار گرفته اند نیز در معرض خطر زیادی برای نارسایی دهانه ی رحم هستند؛ گرچه در این زمان، انجام سرکلاژ به صورت عادی برای آن ها توصیه نشده است.

 سابقه ی قبلی از نارسایی دهانه ی رحم: اگر قبلاً نارسایی دهانه ی رحم داشته اید، احتمال بروز مجدد آن در بارداری بعدی افزایش می یابد.

در مواردی که تشخیص نارسایی دهانه ی رحم قبل از خاتمه ی بارداری میسّر باشد، دهانه ی رحم زن را با یک بخیه در دور آن می بندند که سرکلاژ گفته می شود. معمولاً سرکلاژ را در هفته های ۱۲تا ۱۴ انجام می دهند؛ هر چند گاهی اوقات آن را به عنوان یک روش اضطراری در دوران بارداری، دیرتر انجام می دهند. دکتر ها این عمل را بیشتر در بیمارستان با بی حسی اپیدورال یا نخاعی انجام می دهند، ولی کمی بعد در همان روز، معمولا بی حسی از بین می رود.

بعضی از خانم هایی که سرکلاژ انجام می دهند، در طول دوران بارداری خود متوجه ترشحات شدید می شوند. در صورتی که به انجام سرکلاژ نیاز دارید، با دکتر خود در مورد میزان فعالیتی که میتوانید داشته باشید، صحبت کنید- آیا میتوانید مقاربت داشته باشید و تا چه حد ورزش توصیه می شود. عوارضی که با سرکلاژ اختیاری (نه سرکلاژ اضطراری) مربوط می شود، غیر معمول است، ولی می تواند شامل عفونت، انقباضات، پارگی کیسه ی آب، خونریزی، و سقط جنین باشد.

تشخیص سایر مشکلات احتمالی

فهرست زیر لیستی ازعلایم سه ماهه ی دوم دوران بارداری است که به توجه نیاز دارد. اگر با هریک از این موارد مواجه شدید، با پزشک خود تماس بگیرید:

 خونریزی

 احساس فشار یا سنگینی غیر عادی

 انقباضات منظم یا گرفتگی های عضلانی شدید

 فقدان حرکت عادی جنین

 تب شدید

 درد شدید شکمی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*