زمین خوردن کودک و نحوه ی برخورد والدین

زمین خوردن کودک و نحوه ی برخورد والدین

کودکان خیلی راه می روند و می دوند و به زمین خوردن های خوشان توجه ندارند . گاهی اوقات کودک آنقدر مشغول بازی است که وقتی زمین می خورد و گریه اش در می آید ، چند دقیقه ی بعد این مساله را فراموش می کند و دوباره سراغ بازی اش ، گاهی اوقات نیز که از بازی خسته شده است ف ممکن است بعد از زمین خوردن مدت طولانی گریه کند .

عکس العمل بچه ها وقتی زمین می خورند بستگی به این دارد که رد آن لحظه چه کسی کنار آنها باشد . بچه راحت تر می تواند احساسات خودشان رابا پدر و مادر شان در میان بگذارد بنابراین اگر شما در کنار او باشید و او زمین بخورد ، پیش شما گریه و شکایت می کند .
بسیاری از بچه ها وقتی زمین می خورند گریه نمی کنند ، ولی تا چشمشان به پدر و مادرشان می افتد ، شروع می کنند به گریه کرده ، گریه کردن به خاطر جلب توجه است ، کودک می خواهد مادر یا پدر او را ساکت کنند.

اگر در این زمان مادر یا پدر کودک کنار او نباشند او یا آرام می شود یا از کودکان اطرافش کمک می گیرد . بزرگ تر ها هم همین طور هستند وقتی شما در خانه چیزی برخورد می کنید و دردتان می گیرد این مساله را ابراز می کنید ، ولی اگر کسی بیرون از خانه آسیبی ببیند ، اغلب این مساله را از دیگران پنهان می کند .

پدر و مادران بچه ها هم نیز وقتی آنها آسیب می بینند عکس العمل های متفاوتی نشان می دهند . عده ای از آنها وقتی کودک آسیب می بیند به او می گویند :اشکالی ندارد عزیزم . گریه نکن !خوب میشی . عده ای نیز محل آسیب دیده را نوازش کرده و می بوسند . بچه ها دوست دارند وفتی آسیب دیدند کسی آنها را ساکت درک کند ، اما وقتی می بیند والدین آنها در مقابل صدماتی که دیده اند ، بی تفاوت اند ، ناراحت می شوند. بچه ها دوست دارند هر وقت آسیب دیدند والدینشان به آنها توجه کنند .

اما والدینی نباید بیش از حد نسبت به اسیب های فرزندشان واکنش نشان دهند .وقتی کودک احساس آشفتگی والدینش را می بیند احساس می کند وقاعا اتفاق بدی رخ داده است و احساس ناتوانی می کند و شروع به گریه کردن می کند .

بعضی از پدر و مادر ها وقتی می بینند کودکشان زمین خورده و گریه می کند ، خیلی ناراحت می شوند و به او می گویند :توبچه ی بزرگی شدی و نباید گریه کنی . این یه زخم کوچیکه . عده ای از والدین نیز فکر یم کنند که پسرها نباید گریه کنند ، ولی آنها باید به خاطر داشته باشند که قرزندشان چه دختر و چه پسر باشد ممکن است آسیب ببیند و آنها باید در این شرایط کودک را آ رام کنند .

وقتی کودکی مشغول بازی است معمولا در مورد خطراتی که ممکن است برای او پیش آید توضیح دهید و مثلا می گویید:از اونجا بالا نرو و اگر نه می افتی . و اگر کودک این کار را انجام داد ، همدردی کردن با او برایتان سخت می شود .در این شرایط به او بگویید :دیدی بهت گفتم اگه از اونجا بالا بری زمین می خوری ؟.

کودک در این شرایط متوجه نیم شود که شما به خاطر خودش این حرف را به او میزنید و از دست شما عصبانی می شود ، بهتر است کودکتان را آرام کنید . برایش توضیح دهید که خطرناکی انجام داده است . گاهی نیز کودکتان آسیب های جدی می بیند و شما باید او را به دکتر ببرید .

برگرفته از راهنمای کامل تربیت کودک از تولد تا ۵ سالگی . نویسنده رابین گلدستاین . انتشارات ارمفان گیلار

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*